home | stats | gelinkt door | beheer punt.nl

 

De Schone Kunst Der Letteren
Gedichten | 17 December 2010 | 00:58:30
Een middel om verveling te verdrijven
als tijd of vrijheid neigt naar overdaad
is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven
daar dit nog vaak te wensen overlaat
 
Een woord op schrift zal lezers lang beklijven
en lettervreters zijn erbij gebaat
een leven lang van zin voorzien te blijven
en dat dan weer het liefst met regelmaat
 
Dan droom ik soms van ver en grijs verleden
gelezen worden was toen nog een eer
en ’t dichterschap niet zelden zeer omstreden
 
Ach, keerde nu die schone tijd maar weer
dat schrijvers er een poosje over deden
met inkt uit China en een ganzenveer
 
opgenomen in Gedichtenarchief Opspraak.net
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 249


In excelsis antitheo
Gedichten | 17 December 2010 | 00:47:16
Verdom me, Torquemada, helleveeg
het dek aan met mijn bezem, want de ratten

verlieten uw verzonken Ark en brachten
gezamenlijk een zondevloed teweeg

en ja, het is gegeven, ik beken
dat ik een dochter van Azazel ben

mijn tong dient slechts de blasfemie, maar leeg
mijn heidenhoofd van kwalijke gedachten

dan kan ik uw kwaadwillendheid bevatten
die ik vermoedde en nog nooit verzweeg

ik wed dat als u mij zult laten branden
u dit uit gulle naastenliefde doet

dus reinigt u gerust de vuile handen
in as van ’t kwaad en zuiver kettersbloed

doch handelt u conform mijn laatste wens;
bekrachtig, eer ik voor mijn zonden boet

de grondslag voor ontaarding van de mens
want ‘god’, uw vuist voelt hemeltergend ‘goed’.
 
gepubliceerd op De Valse Noot, 17 september 2007
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 168


In Memoriam
Gedichten | 17 December 2010 | 00:41:08
Hier loopt hij 's ochtends met zijn vlinders rond
hij kleurt zijn heenreis in met blauwe regen
en strooit zijn lief seringen in de mond
 
want zo bewandelt hij bekende wegen
terwijl het bladgroen hem herinnert aan
beloftes die hij nimmer heeft verkregen
 
dan plukt hij bloemen, geeft ze een bestaan
en laat ze verder bloeien in gedachten
waarin haar schoonheid nooit meer zal vergaan
 
dus zaait hij zonlicht voor de koude nachten
en oogst in morgenglorie voor die keer
dat woorden in haar ogen naar hem lachten
 
zo legt hij steeds na elke wake weer
vergeet-je-nietjes aan haar voeten neer
 
reageer | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 177


Nieuw werk
Nieuws | 16 December 2010 | 05:14:07
Welja,
 
Het is weer bijna een jaar geleden sinds ik voor het laatst iets op deze weblog geschreven heb. Toegegeven, veel nieuws om te publiceren was er dan ook niet. Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan en is de tijd weer daar om de pen ter hand te nemen, dit uiteraard met de intentie nog wat poëtisch op papier te zetten. En de eerste bladzijde is reeds daar, en wel in het winternummer van Plebs. Drie gedichten van mijn hand  nog wel. Dat belooft wat voor de toekomst….
 
                                                                                                         
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 224


W I J de Wereld
Gedichten | 10 Februari 2010 | 11:55:07
Dat dertienduizend kilometer achteraf zo’n afstand zou creëren
ik mezelf destijds heb laten gaan al was het slechts om terug
te vinden wat ik ooit verloren had en in de tussentijd hield jij dit lijntje
toch in stand ik was je haast vergeten ook al volgde je getrouw  
 
dat ik je dan op nóg vierduizend meter af heb moeten zweren
ogen dicht en eenmaal thuisgekomen ging het allemaal te vlug
bleef jij bleef ik maar dan weer net iets anders maken er een geintje
om alsof er niets gebeurd is verder zwijgend over hoe ik hoor bij jou
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 488


Valentijn
Gedichten | 14 Februari 2009 | 10:52:40
Vanmorgen schonk ik aan mijn Valentijn
twee rozen, knoppen, op het punt van breken
om niets meer dan vergankelijk te zijn

en hardop hoorde ik mezelf toen spreken:
'dat elke roos symbool staat, wit en rood,
voor al wat veertien jaren is gebleken

zo lang als liefde onze bondgenoot
kon zijn, wij ons door hartstocht lieten sturen
bracht elke slag ons dichter bij de dood

maar lief is mij, hoe kort het ook mocht duren
de dag, zo ook de nacht en zonder spijt
bewaar ik alle onvolprezen uren'

en ik besefte weer hoe tijd verglijdt
als korrels zout, verstrooid in eindigheid

gepubliceerd in Opspraak Magazine 34
reacties 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 437


De dichterkannibaal (ghazel)
Gedichten | 18 Oktober 2008 | 21:21:36
Ik ben bepaald niet vies van een schandaal
en werd beroemd als dichterkannibaal.
 
Want op z'n minst taboedoorbrekend was
de samenstelling van mijn avondmaal.
 
Nu wilt u vast het fijne weten van
mijn keuken, maar ik houd het heel basaal.
 
Ik kan mijn kont niet keren of er gaan
chef-koks met mijn recepten aan de haal.
 
Ik startte met amuse-bouche van tong
hetgeen mij voorkwam als volstrekt legaal.
 
Gevolgd door een carpaccio van hart
en met een vleugje passie zeer speciaal.
 
Natuurlijk hersenen als hoofdgerecht
en ik moet zeggen, dat was geniaal.
 
Als toetje oogballen met caramel,
gedompeld in een laagje Kir Royal.
 
De liefde van de man gaat door de maag,
maar dat werd mijn vriendin alleen fataal.
 
Nu denkt u; dit is ronduit crimineel,
gestoord en wars van enige moraal.
 
Maar Dahmer deed het ook, en Hannibal,
dus in het Westen is het vrij normaal.
 
Ik ben er zelf dan ook niet rouwig om,
want Alejandra was fenomenaal.
 
José Luis Calva Zepeda (20 juni 1969 - 11 december 2007), een Mexicaans schrijver en dichter, heeft vermoedelijk zijn 10 jaar jongere vriendin, Alejandra, geconsumeerd.
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 589


Het meisje met de suikerstokjes
Gedichten | 18 Oktober 2008 | 21:08:38
Terwijl een rode draad van lampionnen
de uitgestorven straten van Beijing
bescheen, vertelden duizenden cicaden
 
hun eeuwige geheimen aan Meiying;
van keizer Qin's verkwikkelijke baden
tot aan de vindplaats van het bilzekruid.
 
Ze wist nochtans hoe nachten konden schaden
maar ook het meisje van het suikerfruit
op stokjes bleek te jong en onbezonnen
 
en plukte in haar terracottadroom
een handvol lychees van de Lung-Li boom.
reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 750


Liaison Dangereuse IV
Gedichten | 11 Juni 2008 | 11:56:40
't Was alles rozenblaadjes en vergeten wie we waren,
van speldenkussen op verboden plaatsen tot obscuur
beslagen ramen. Tijd was veel te vluchtig voor ervaren
verraders, wij in alles wat wij zochten weer te puur.
 
Het zeer is wat mij heugt nu ik je woorden heb gebroken,
als braken zij vanzelf op deze hard granieten muur.
En toch, mijn liefste, spijt voor wat ik nooit heb uitgesproken -
je bént mij en nog zoveel meer - ligt niet in mijn natuur.
reacties 13 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 972


Home   weblog sinds: 2007-06-01

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.